Jak nauczyć się angielskich czasów ?

keep-calm-and-learn-tenses

    Czasy w języku angielskim-zmora większości uczniów. Jak to wszystko pojąć? Kiedy dodać „-ed”, a kiedy „-ing”? Jak to zapamiętać? Czy można się tego w ogóle nauczyć??

Podzielmy je i zacznijmy uczyć się od tych najprostszych:

Do jednej kategorii zaliczyłabym CZASY PROSTE, czyli takie, jak w języku polskim: teraźniejszy, przeszły i przyszły.Czasy proste charakteryzują się konstrukcjami prostymi. Nie wymagają też skomplikowanych końcówek. Istnieje kilka prostych zasad, o których należy pamiętać. W momencie wypowiadania treści w czasie prostym informujemy o fakcie; nie koncentrujemy się na czasowości.

Do drugiej kategorii te, które składają się z czasowników posiłkowych „to be” i „have”.

Te z czasownikiem posiłkowych „to be ” to czasy progresywne: Present Continuous, Past Continuous, Future Continiuous.

W języku angielskim wyróżniamy modalność progresywną, czyli ciągłą. Modalność ciągła polega na tym, że przekazując informację w tej konstrukcji gramatycznej koncentrujemy się na czasowości. Dla lepszego zobrazowania idei funkcjonowania czasu progresywnego porównać możemy go do trybu niedokonanego w języku polskim.

Czasowniki niedokonane oznaczają:

  • właśnie odbywające się czynności lub zachodzące stany, których przebieg uważa mówiący za istotny, np. jutro o piątej po południu będę czytał książkę;
  • czynności stanowiące tło dla innych wydarzeń (wyrażanych czasownikami dokonanymi), np. czytałem książkę, gdy zadzwonił telefon;
  • czynności równoczesne, np. będę czytać książkę, podczas gdy brat będzie pisać list;
  • czynności duratywne, trwające przez pewien czas, np. krzyczał, będzie drgać;
  • ruch bez określonego celu, np. chodzę;
  • czynności wielokrotne (iteratywne), np. dopisywać, będziemy wychodziły (wielokrotnie);
  • czynności nierezultatywne, jedynie skierowane w stronę jakiegoś celu (niekoniecznie zmierzające do jego osiągnięcia), np.: będę pisał list;
  • stany ciągłe, np. będę stać.

Te z czasownikiem posiłkowym „have” to czasy dokonane: Present Perfect, Past Perfect i Future Perfect.

Ogólnie mówiąc, aspekt dokonany pozwala przedstawić czynność jako zakończoną, wykonaną.

Czasowniki dokonane oznaczają czynności przeszłe lub przyszłe, ale nie teraźniejsze – czynność właśnie odbywająca się nie może być już zakończona, więc nie może być wyrażona czasownikiem dokonanym. Czasowniki dokonane mogą oznaczać:

  • stany lub czynności, które zakończyły się (choćby przed sekundą) lub które będą zakończone, o nieistotnym przebiegu, krótkotrwałe lub traktowane przez mówiącego jako całość, np. krzyknął, drgnie;
  • czynności jednorazowe, np. dopisać, wyjdziemy;
  • czynności, których cel został lub zostanie osiągnięty, łatwo lub z trudnością, np. przeczytałem, doczytała się;
  • przyczyny określonego stanu, np. pokochała (a więc kocha), zrozumiesz (a więc będziesz już rozumieć), poznamy (zatem będziemy znać);
  • początek czynności lub stanu, np. wstanę, zaczerwienił się;
  • koniec czynności lub stanu, np. dośpiewaj;
  • czynności wykonywane w wielu miejscach, na wielu przedmiotach lub przez wiele podmiotów w tym samym czasie, np. powynosił, popękają, poucinać;
  • czynności lub stany, które trwały lub będą trwać przez pewien czas, np. postoję, pobył

Te z czasownikami posilkowymi i „to be” i „have” to czasy progresywne dokonane: Present Perfect Continuous, Past Perfect Continuous, Future Perfect Continuous.

Możemy nauczyć się ich poprzez rymowanki 😀

str1

str3

str4

str2

źródła: czasy angielskie i wikipedia językoznawstwa

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s